بیست و هشتم اسد را گرامی بداریم
و تعهد خارائین خود را
در مسیر برپائی و پیشبرد مقاومت ملی، مردمی و انقلابی

علیه اشغالگران امپریالیست و رژیم پوشالی سرتاسری سازیم

بار دیگر سالروز استرداد استقلال افغانستان از استعمار انگلیس فرا رسید.
بیایید تا دست در دست هم داده یاد عزیزانی را که در راه تامین استقلال سیاسی افغانستان جانفشانی نمودند تجلیل نماییم. بیایید تا با اتحاد و همبستگی، خاطرات شجاعتها، دلیریها، ایثار و رشادتهای اجداد و نیاکان خود را که بخاطر تامین استقلال و آزادی افغانستان  فداکاریها داشتند زنده نماییم و تعهد خارائین خود را برای ادامه دادن راه آنان و بخاطر نجات افغانستان از زیر سلطه امپریالیزم لجام گسیخته امریکا هرچه بیشتر و بیشتر استوار وآهنین سازیم.
اگر تاریخ معاصر کشور را مورد بررسی قرار دهیم و یا در واقع سراسر تاریخ کشوری بنام افغانستان را ورق زنیم دیده میشود که تاریخ سلطه مستقیم و غیرمستقیم استعمار کهن و امپریالیزم و حاکمیت طبقات استثمارگر و وابسته به آنهاست. این تاریخ از یک جانب تاریخ مبارزات طبقاتی و ملی مردمان ما علیه طبقات حاکم و استثمارگر و اربابان استعمارگر و امپریالیست شان و از طرف دیگرتاریخ سرکوب این مبارزات توسط استثمارگران بومی و باداران خارجی استعمارگر و امپریالیست شان میباشد.
هشتاد و نهمین سالروز استرداد استقلال افغانستان از استعمار انگلیس را درحالی تجلیل میکنیم که فقر و بدبختی، آوارگی، بی خانمانی، درد و رنج و مشقت هزاران انسان بیگناه این سرزمین، علی الخصوص جوانان، سیر رو به افزایش خود را سپری میکند. سالروز استرداد استقلال افغانستان از استعمار انگلیس را در حالی تجلیل مینماییم که نیروهای 37 کشور امپریالیستی و ارتجاعی خارجی بی مهابا و خود سرانه دست به هرنوع عمل جنایتکارانه ای که بخواهند میزنند. بمباران های هوائی خود سرانه نیروهای یانکی و متحدین شان درگوشه و کنار کشور، ازآنجمله هسکه مینه ننگرهار، نورستان، زیرکوه شیندند، کاپیسا و دیگر مناطق کشور نمونه های بارزی از این خود سری هاست. تجاوز به زنان ودختران، رشد روز افزون کشت و قاچاق مواد مخدر در کشور، اختطاف اطفال، ترور، اختناق، آدم ربائی، تورم اقتصادی، فساد اداری، بالا رفتن پیهم نرخ مواد ارتزاقی و بی کنترول شدن بازار اقتصادی افغانستان، بی امنیتی سرتاسری به شمول بی امنیتی در پایتخت، شهر های بزرگ و شاهراه ها، تزلزل و پاشیدگی در اردو و پولیس رژیم پوشالی، این حقیقت را دیگر کاملا و در عمل به اثبات رسانیده که حاکمیت موجود تا چه حد غرق در فساد و تا چه حد پوشالی و دست نشانده میباشد.
امروزه کشتار انسانهای بیگناه، تخریب منازل ومزارع دهقانان و سیر رو به کاهش سریع و روز افزون ظرفیت اشتغال، خون میلیون ها انسان محروم و تحت ستم این سرزمین را به جوش آورده است. توده های ستمدیده و به انقیاد کشیده این سرزمین آنقدر عاصی اند که در شرایط نبود حضور فعال نیروی ملی، مردمی و انقلابی در صحنه پیکار حتی  وسیعا به سوی یک نیروی ارتجاعی امتحان داده، یعنی طالبان کشانیده میشوند.
یاد بود خاطرات جانباختگی های اجداد ما گویای این حقیقت است که بدون داشتن برنامه ملی، مردمی و انقلابی روشن، برپایی مقاومت سرتاسری و بسیج و سازماندهی عمومی توده های ستمدیده، در مسیر برپائی مقاومت ملی مردمی وانقلابی، نمیتوان به استقلال و آزادی حقیقی دست یافت. حصول استقلال  وآزادی حقیقی، آگاهی و شعور انقلابی، بصیرت سیاسی و توده های بسیج شده و سازمانیافته می خواهد.

جنبش انقلابي جوانان افغانستان

28 اسد 1387