تجاوز سوسیال امپریالیزم شوروی
به افغانستان را تقبیح نماییم


6 جدی یکی از روزهای المناك در تاریخ افغانستان است. درین روز نيروهاي نظامي دولت سوسیال امپریالیستي شوروی به کشور ما تهاجم نظامی نموده و آن را اشغال نمودند. این تهاجم و اشغالگري كه در نتيجه آن افغانستان به كشور مستعمره و فاقد استقلال و تماميت ارضي تبديل گرديد، سر آغاز فصل جديدي از بدبختی و سیاه روزی مردم افغانستان محسوب مي گردد.
نيروهاي اشغالگر سوسيال امپرياليستي و پوشالي هاي مزدور شان ميليون ها نفر از مردمان ما را بخاك و خون كشيده و آواره و بيخانمان كردند و هزاران شهر و روستاي وطن را به ويرانه مبدل نمودند. زنان يكي از قربانيان اصلي اين جنايتكاري هاي دد منشانه بودند. در جریان این جنايات وحشتناك، زنان به بردگی کشانده شدند و اشغالگران و رژیم مزدور حقوق آنان را به بی سابقه ترین شکل آن پایمال کردند. دستگاه حکومتی خصوصا دستگاه جاسوسی خاد، زنان را به فحشاء وامیداشت. اشغالگران و رژیم دست نشانده و مزدور خاين دست به گسترش فساد اخلاقی میزد. زنان در دوران اشغال سوسيال امپرياليست ها حیثیت بازیچه دست مردان را داشتند. اما مردم افغانستان عاشق استقلال و آزادی اند و هیچگاه تسلیم و مطيع متجاوزين و اشغالگران نمي شوند. مردمان ما كه میهن پرستی و مقاومت در مقابل متجاوزين و اشغالگران خارجي را در سرشت خویش دارند و آن را از نياكان شان به ارث برده اند، در مقابل سوسيال امپرياليست ها و مزدوران شان دست به مقاومت بینظیر زدند. اما رهبری این مقاومت، به دليل ضعف جریان انقلابی در كشور، به دست باندهای ارتجاعی اسلامی ساخته شده توسط امپریالیزم غرب افتاد و در نتیجه دستاورد هاي یک دهه مقاومت که بیانگر حماسه های خونین توده های غیور کشور ما بود برباد رفت. این باندهای خاين که ساخته شده دست اربابان امپرياليست و ارتجاعي خارجي شان بودند یکبار دیگر زمینه را برای اشغال دوباره كشور توسط قدرت هاي  امپریالیستی به سرکردگی امپریالیزم امریکا مساعد ساختند و کشور ما یکبار دیگر به یک مستعمره تبدیل گردید.
این تجاوز شوم باعث گردید که مردمان آزادیخواه و استقلال پسند این مرز و بوم به غلامان و زندانیان در بند در داخل میهن شان تبدیل گردند.  ما بايد با توجه و تكيه به رسالت تاریخی و میهن پرستي فداكارانه و جانبازانه، در راه تامين استقلال و آزادی این خطه و مردمان آن، از چنگال اشغالگران و خاينين ملي، از هیچ نوع فداكاري و جانبازی دریغ نورزیم، تا باشد که بار دیگر روزهای شوم و غم انگیزي چون شش جدی و 15 میزان تکرار نگردد. درین مبارزه و مقاومت هم باید زنان سهم بارزی داشته باشند و هم مردان. بدون سهمگيري بارز زنان در اين مبارزه و مقاومت، كه بايد توام با مبارزه عليه شوونيزم مرد سالار پيش برده شود، کشور و مردمان كشور نمي توانند از استعمار امپریالیستی نجات يابند.


خشم زنان را به مثابه نیروی قدرتمندی در راه انقلاب رها کنیم!
دسته هشت مارچ زنان افغانستان
6 جدی 1388