گرامی باد
اول مي روز جهاني كارگر

اول می امسال در شرایطي فرا ميرسد که کارگران در گوشه و کنار جهان كماكان شدیداً تحت ستم و استثمار نظام سرمایه داری قرار داشته و به شکل اسفباری در تنگدستی، فقر، بی کاری و آوارگی به سر می برند. بحران های مداوم نظام سرمایه داری امپریالیستی بیشترین قربانی ها را از میان کارگران جهان می گیرد و بدترین وضعیت ممكنه را بر آنها تحمیل می کند. در کشورهای تحت سلطه امپریالیزم، کارگران علاوه بر ستم و استثمار طبقاتی، زیر ستم و استثمار امپریالیستی نیز قرار دارند.
اول می امسال در حالي فرا می رسد که کشور کماکان تحت اشغال قدرت های امپریالیستی و ارتجاعي خارجي به سردمداری امپریالیزم امریکا قرار دارد و يك رژيم پوشالي بر مسند قدرت دست نشاندگي تكيه زده است. نصيب كارگران از چنين وضعيتي، گسترش روز افزون بيكاري و فقر در ميان آنان است و این وضعیت نكبتبار و درد آور، آنها را مجبور به فرار از کشور می کند. اما آنچه در کشور های دیگر انتظار اين کارگران آواره و درد ديده  را می کشد، تحقیر، توهین، ضرب و شتم، اخراج و حتی اعدام است. اول می امسال در حالي فرا می رسد که ده ها هزار کارگر آواره افغانستاني، با جبر و به شيوه كاملا ضد انسانی از ايران اخراج می گردند، ده ها تن به دار آویخته شده اند و ده ها هزار تن دیگر نیز در انتظار اخراج و اعدام به سر ميبرند. يخش اعظم اين كارگران آواره افغانستاني را، كارگران جوان تشكيل مي دهند.
کارگران افغانستان در حالي به پیشواز "اول می" می روند که با وجود سر و صدا هاي اشغالگران و دست نشاندگان شان در مورد "بازسازی" كشور، افغانستان کماکان از جمله فقیرترین و مصرفی ترین کشور های دنیاست. مطابق آمار دولت مزدور، 70 در صد مجموع كارگران كشور بیکار هستند.
نه سال از عمر تجاوز امپریالیزم امریکا و متحدینش بر افغانستان و ايجاد يك رژيم دست نشانده توسط آنها می گذرد. در این مدت با وجود قیل و قال اشغالگران و دست نشاندگان شان در مورد بازسازی کشور، نه تنها هیچ کار بنیادی و زیربنایی صورت نگرفته است، بلکه بر شدت فقر و بیکاری و دربدری کارگران و سائر زحمتكشان افزوده شده است.
وضعیت فلاکت بار کارگران ستم دیده کشور به خوبی چهره حقیقی امپریالیست های متجاوز و مزدوران داخلی آنها را آشکار ساخته و ادعا های فریبنده آنها را افشا می نمايد.
اينك با سپري شدن مدت نه سال از زمان آغاز اشغال كشور، توهمات کساني که فکر می کردند، به "کمک جامعه جهانی" به رفاه و آسایش می رسند، تا حد زيادي زدوده شده است. سلطه اشغالگرانه نه ساله امپریالیزم امریکا و متحدينش و دست نشاندگان آنها بر کشور نشان داد که اشغالگران و خاينين ملي پرورده شده توسط آنها در افغانستان به دنبال منافع غارتگرانه، تجاوزکارانه و استثمارگرانه خودشان هستند و در اساس به فکر بازسازی، رفاه و آسایش توده های کشور نیستند و نمی توانند باشند.
وضعیت مستعمراتی کشور طی نه سال گذشته یک بار دیگر درستی خط مدون شده در پلاتفورم "جنبش انقلابی جوانان افغانستان"  را به اثبات رساند و نشان داد که هیچ ملتي از راه وابستگی و انقیاد به رفاه و آسایش نمی رسد؛ رفاه و آسایش حقیقی توده ها، منجمله کارگران کشور، فقط از طریق کسب استقلال و آزادی و ایجاد جامعه عاری از هر گونه استثمار و ستم میسر است و بس. " جنبش انقلابي جوانان افغانستان "، كارگران و زحمتكشان كشور به ويژه كارگران و زحمتكشان جوان را به برپايي و پيشبرد مقاومت و مبارزه در راه كسب استقلال، آزادي و عدالت اجتماعي فرا مي خواند!

زنده باد اول می، روز جهانی کارگر!
به پیش در راه بر پایی و پيشبرد مقاومت ملی مردمی و انقلابی!
مرگ بر اشغالگران و رژیم دست نشانده!

 

"جنبش انقلابی جوانان افغانستان"
اول می 2010

www.afghanistanrymo.org