جنایات جمهوری اسلامی ایران را محکوم می نمائیم

شوونيزم جنسي زن ستيزانه و شوونيزم ملي ضد مليت هاي تحت ستم در ايران، به شمول شوونيزم ايراني عليه آوارگان افغانستاني در ايران، از جملع خصايل ذاتي مهم جمهوري اسلامي ايران است. گردانندگان اين نظام ارتجاعي، معمولا سركوبگري شان عليه توده ها را از طريق سركوب زنان، سركوب مبارزين و انقلابيون متعلق به مليت هاي تحت ستم ايران و   تحت فشار قرار دادن كارگران آواره افغانستاني در ايران، به طرق و اشكال گوناگون، شروع مي نمايند.
در طول مدت سی سالی که از عمر رژیم سفاک جمهوری اسلامی ایران میگذرد، شرایط زندگی براي توده های زحمتکش ایرانی بدتر گردیده است و اين رژيم ارتجاعي در پاسخ به نارضايتي ها و مبارزات مردم دايما به سركوبگري پرداخته است. يكي از كار هاي هميشگي اين رژيم اين است كه گناه اين وضعيت ناگوار را به گردن كارگران آواره افغانستاني در ايران بيندازد و به اخراج، زنداني ساختن و حتي اعدام اين كارگران اقدام نمايد. درين راستا، چند هفته قبل 45 نفر افغانستانی را به اتهام قاچاق مواد مخدر در آن کشور اعدام نمود و جنازه هاي شان را بعد از کالبد شکافی، در مرز ایران و افغانستان در بدل یک میلیون و پنجصد هزار تومان به خانواده های شان تحویل داد.
قبل از اعدام اين 45 نفر در ایران، هیات پارلمانی افغانستان که از ایران برگشت، اظهار نمود که دولت ایران تعداد زندانیان افغانستانی را 5865 نفر و تعداد کسانی را که منتظر اعدام اند 3000 نفر گفته اند.
اعدام 45 نفر افغانستانی در ايران، در داخل و خارج افغانستان اعتراضاتی را علیه این کشتار برانگیخته است ، اما امپریالیستهای اشغالگر و رژیم پوشالی افغانستان درینمورد سکوت نموده و حتی کالبد شکافی اعدام شدگان و پول گرفتن رژیم ایران در بدل جنازه ها را نادیده گرفته است. در حقیقت امر رژیم دست نشانده افغانستان و اشغالگران امپریالیست دراین جنایت با جمهوری اسلامی ایران شریک میباشند.
جمهوری اسلامی ایران از آغاز کنفرانس بن تا کنون از جمله حمایت کنندگان این پروسه خاینانه بوده و میباشد. گرچه ایران کم و بیش از بنیاد گرایان طالب حمایت می نماید، اما بطور عمده یکی از حامیان منطقه يی رژیم پوشالی حامد کرزی میباشد.
حدود یک دهه از عمر رژیم پوشالی افغانستان میگذرد، در این مدت عليرغم تمام وعده ها و نویدهای امپریالیستها برای بهبودی اوضاع کشور ، وضعیت توده های زحمتکش افغانستانی روز بروز وخیم تر گردیده و روز به روز بیکاری گسترده تر شده است. اكثريت نفوس افغانستان در داخل کشور زمینه کاریابی را از دست داده اند.  در چوکات تقسیم کار بین المللی كنوني، كماكان صدور مواد مخدر و صدور نيروي كار اضافي به خارج، دو قلم عمده صادراتي افغانستان را تشكيل مي دهد.   
بزرگترين شبکه مافیائی فروش مواد مخدر در ايران، در حقيقت تحت كنترل مقامات بلند پایه دولتی جمهوري اسلامي ايران، بخصوص سپاه پاسداران، قرار دارد. در افغانستان نيز كساني مثل ولی کرزی برادر حامد کرزی و فهیم معاون اول کرزی در راس بزرگترين شبكه هاي قاچاق مواد مخدر در افغانستان قرار دارند. اين شبكه هاي قاچاق مواد مخدر در دو كشور  كار شان را در همكاري با يكديگر پيش مي برند.
حالت اشغال کشور و دوام آن باعث گردیده که تعداد زیادی از کارگران بیکار افغانستاني برای پیدا کردن کار عازم کشورهای همسایه گردند و عده معدودی از آنها در خدمت قاچاقبران و فروشندگان مواد مخدر قرار گیرند. کسانیکه در ارتباط با قاچاقبران و فروشندگان مرتبط با مقامات بلند پایه دولتی ايران قرار مي گيرند، اگر اشتباها آنطرف مرز دستگیر شوند فورا آزاد میگردند ، اما کسانیکه خارج از این شبکه قرار دارند، پس از دستگیری به زندان مي افتند و برای شان دوسیه ساخته میشود.
تعداد زیادی از افغانستانی های زندانی در ایران کسانی اند که به اتهام قاچاق و فروش مواد مخدر زندانی شده اند. اما بطور يقيني مي توان گفت كه اکثریت عظیم اين متهمان را کسانی تشکیل میدهد که درين كار دست نداشته اند و بی موجب برای شان دوسیه سازی شده است. اکثریت قاچاقبران و فروشندگان مواد مخدر كه در رابطه با مقامات دولتي ايران قرار دارند، پس از دستگيري در اثر واسطه و يا پرداخت رشوه آزاد میشوند، ولي تعدادی از آوارگان دور و برشان دستگیر شده و برایشان دوسیه های قلابی ترتیب می شود.
یک تعداد از کارگران آواره افغانستانی در ایران سند اقامت ندارند. يكي از اتفاقات معمول اين است كه ارباب هاي گردن كلفت ايراني  از پرداخت مزد چندين ماهه و حتي چند ساله اين كارگران ابا مي ورزند. اين كارگران نمي توانند نزد مقامات دولتي ايران شكايت كنند و اگر شكايت هم كنند، معمولا شكايت شان شنيده نمي شود. تعدادي از اين زحمتکشان افغانستانی بخاطر حصول دستمزد خویش به انتقامگیری دست می زنند. کسانی که در جريان اينگونه انتقامگيري ها و يا بعد از آن دستگير شوند، بدون درنظر گرفتن علل و انگیزه های حادثه به جرم قتل و یا دزدی به زندان مي افتند و برای شان دوسیه سازی می شود.
به جرئت مي توان گفت كه تعداد زیادی از  اعدام شدگان کسانی هستند که برای شان دوسیه های جعلی ترتيب شده و پس از محاكمات ساختگي به چوبه دار آویخته شده اند.  ممکن است در آینده نيز حسب لزوم دید و منافع آخوندهای حاكم در ایران تعداد ديگري از افغانستاني هاي زنداني در ايران اعدام شوند.
طبق معمول اعدام 45 نفر افغانستانی در ايران پیش درآمد سرکوب خونین داخلی ایران بود. هر زمانیکه جمهوری اسلامی ایران وارد معاملات پشت پرده با امپریالیستها، بخصوص امپرياليست هاي امریکائی، میگردد، موجی از اعدام مخالفين به منظور زهر چشم نشاندادن به مردم ایران را روی دست مي گيرد و در موارد زيادي اين سركوبگري را از طريق كشتار آوارگان افغانستاني زنداني در ايران شروع مي نمايد.
نمی توان در مقابل این همه جنایات سکوت نمود و شاهد قتل عام آوارگان افغانستانی و كشتار مبارزين ایرانی توسط جمهوری اسلامی ایران ، این شریک منطقه ای رژیم پوشالی حامد کرزی، بود.
" دسته هشت مارچ زنان افغانستان " اعدام دسته جمعی آوارگان افغانستانی و همچنین اعدام مبارزين كرد ايراني، از جمله يك زن مبارز، توسط دولت ارتجاعي ایران را، به شدت تقبیح می نماید و از تمامی نیروهای مبارز و انقلابی در داخل و خارج از کشور می خواهد که در مخالفت عليه اين جنايات و به منظور جلوگيري از ادامه آن دست به اعتراض بزنند و حرکت های مبارزاتی مناسب در اشکال گوناگون سازماندهی نمايند و همچنان با دسیسه های عوامل مزدور وابسته به رژیم ایران جدا مقابله
كنند.


مرگ بر اشغالگران!

مرگ بر رژیم دست نشانده حامد کرزی!
مرگ بر جمهوری اسلامی ایران!
به پیش در راه برپائی و پیشبرد مقاومت ملی مردمی و انقلابی علیه اشغالگران و رژیم دست نشانده!

" دسته هشت مارچ زنان افغانستان "
28 ثور 1389

 

www.afghanistanrymo.org