mobarezat_haq_talabana zanan

زنده باد مبارزات حق طلبانه زنان
در سراسر جهان

        یک باردیگر هشت مارچ فرامی رسد و از آن به گونه های متفاوت تجلیل به عمل می آید، با وجودیکه این روز به عنوان روز جهانی زن از طرف نیروهای سیاسی و حکام دولتی اکثریت کشور ها به رسمیت شناخته شده است ولی زنان هنوز در قید و بند اند  و از نظام غیر عادلانه حاکم بر جهان رنج می برنند این ستم به صورت مطلق در تمام گوشه و کنار جهان بر زنان تحمیل می گردد، اما اشکال آن متقاوت است. در کشورهای که  ادعای تساوی حقوق مردان با زنان سخنش به میان می آید، زنان همواره از طرف مردان و حکام مورد ستم قرار می گیرند، ولی در کشور های که زنان ناقص العقل پنداشته می شوند و از آنها به عنوان کالا اسفتاده اقتصادی می شود این ستم کاملا بر ملا است ، این ستم ریشه تاریخی طولانی در مناسبات اجتماعی این کشورها دارد و با مناسبات فرهنگی و اقتصادی آن گره خورده است. نمونه بارز این کشور ها را میتوان درافغانستان مشاهده کرد.
     با وجودیکه تلاش می شود دموکراسی نمایی های غربی در این کشور به نمایش گرفته شود و چند زن به صورت نمایشی در صحنه سیاسی حضور بیدا نمایند و زنان حق داشته باشند خود را کاندید ریاست جمهوری و پارلمان کشور نمایند و 25 در صد کرسی پارلمان به زنان اختصاص داده شود ولی به صورت کلی هیچ تفاوت در وضعیت زنان نیامده است. زنان در این کشور از ابتدایی ترین حقوق خود محروم اند ،آنان نباید بدون اجازه شوهر و یا مردان فامیل از خانه بیرون شوند، کار نمایند و دست به فعالیت های اجتماعی بزنند. خود سوزی ها و ازدواج های اجباری زنان، خود کشی های تحمیلی یکی از مسایل عام در گوشه و کنار کشور محسوب می شود. از زمان تشکیل حکومت موقت زیر حمایت امپریالیست ها تا کنون بیشتر از 80 مورد خودسوزی و ده ها مورد خود کشی در سراسر کشور به وقوع پیوسته است.
     بعد از فروپاشی حاکمیت طالبان و اشغال کشور توسط  نیرو های بین المللی و در راس آن امریکا تعدادی محدودی از زنان در صحنه سیاسی کشانیده شده اند و آنان توانستند خود را کاندید ریاست جمهوری و پارلمان نمایند!!؟؟ به گفتهء حکام  دولتی، زنان افغانستان به حق مساوی با مردان دست یافته اند؛ ولی این عوامفریبی را نمی توان با آوردن چند زن مزدور منش در پست های دولتی تساوی حقوق زنان و مردان دانست . این را نباید فراموش کرد که افغانستان یک کشور اشغال شده و مستعمره است موجودیت نیروهای امپریالیستی در کشور مهمترین مسله است که تمام باشندگان افغانستان باید به آن توجه نمایند در صورتیکه تمام کشور اعم از زنان، مردان، کودکان و جوانان در بند اسارت دیگران باشند و کل کشور از آزادی محروم باشد، زنان این کشور چگونه میتوانند از حقوق مساوی با مردان برخوردار باشند. اسارت امپریالیستی در این کشور آزادی تمام باشندگان آن را سلب نموده است. در کشور به اسارت کشیده مثل افغانستان که  مناسبات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی وابسته به مناسبات کهن و وابسته به نظام امپریالیستی  در آن حاکم است زنان در انقیاد این مناسبات باید دو شکل ستم را متحمل گردند؛ ستم مرد سالاری حاکم بر کشور و ستم نظام امپریالیستی. آن عده زنانیکه گویا به آزادی نسبی دست یافته اند نمایندگان نظام حاکم بر کشور اند و عملا در انقیاد کشیدن زنان نقش دارد تا اینکه مدافع حقوق زنان باشند.
     جنبش انقلابی جوانان افغانستان بر این باور است که آزادی زنان بدون آزادی تمام کشور از اسارت متجاوزین بی معنا است. ما باورمندیم که بدون رهایی اسارت کشور از چنگ متجاوزین و قدرت های امپریالیستی، آزادی زنان نمی تواند بدست آید. رهایی زنان در آزادی کل کشور گره خورده است. زنان باید توام در مبارزه حق طلبانه شان در جهت آزادی کل کشور از اسارت تلاش نمایند.  مبارزه حق طلبانه زنان باید در خدمت مبارزه آزادی کشور قرار گیرد.

 

مستحکم باد مبارزات ضد امپریالسیتی در سراسر جهان!
 مرگ بر زن ستیزان!
نابود باد نظام فرسودهء مرد سالارانه!
زنده باد مبارزات حق طلبانه زنان!
جنبش انقلابی جوانان افغانستان

8 مارچ 2006