مقاومت علیه اشغالگران و خائینین ملی دست نشانده شان
را سرتاسری نماییم


جوانان غیور وطن!
با فرارسیدن 7 اکتوبر 2010 ( 15 میزان 1389 ) ، کارزار تجاوزکارانه و اشغالگرانه امپریالیست ها به سردمداری امپریالیزم لجام گسیخته امریکا ، نهمین سال پر از آتش افروزی ، جنایت و فریبکاری اش را درافغانستان پشت سر گذاشت.
از آنجائیکه دیگر بر همگان هویداست نعره های " جهاد مقدس " بوش و شرکای بین المللی اش، در 7 اکتوبر 2001 با بهانه قراردادن " جنگ علیه تروریزم" و تامین " آزادی زنان از اسارت طالبانی" ، آغاز گردید. این شعار فرینده و اغواگرانه طی سالهای گذشته دهشت های فراوانی آفریده است.
عاملین و حاملین امپریالیستی و مزدوران بومی شان ، برخلاف وعده های دروغین تکراری شان ، هم اکنون در سراسر منطقه ای که کل خاورمیانه ، افغانستان و پاکستان را در بر میگیرد، فتنه و فساد وسیعی را به راه انداخته اند و برای آتش افروزی های بیشتر و پردامنه تر زمینه سازی میکنند.
جنگ تجاوزکارانه و اغواگرانه امپریالیست ها در طول این مدت بیشتر از میان جوانان قربانی گرفته و میگیرد. این جوانان هستند که در صفوف اردو، پولیس رژیم کشانیده شده و برای استحکام بیشتر این تجاوز و موجودیت قوای اشغالگر در کشور تربیت و تعلیم می بینند. خائینین ملی دست نشانده ، که ذره ای از احساسات ملی ضد امپریالیستی و ضد ارتجاعی خارجی توده های ستمدیده این دیار را در خود ندارند و تقریبا در مجموع دست پروردگان دیروزی امپریالیست ها هستند، برای کشانیده شدن این آتش به خاک پاکستان و آنهم قبل از حمله به ایران هیزم کشی میکنند.
جنایات متعددی که طی این مدت از طرف اشغالگران امپریالیست و مزدوران بومی شان، برسرخلق ستمدیده این سرزمین جاری بوده کاملا بی پاسخ نمانده و با مقاومت های سرسخت و شدیدی مواجه شده است. اما باید توجه داشت که مقاومت علیه اشغالگران امپریالیست و دست نشاندگان شان با توسل به سلاح های ایدئولوژیک – سیاسی کهنه و فرسوده ، نه تنها عاقبت خوشی ندارد بلکه هم اکنون نیز تا حد زیادی شمشیر اشغالگری و تجاوز را تیز میکند!
مقاومت ارتجاعی که در مقابل اشغالگران کماکان در درون کشور جاری است، یک نقطه ضعف تاریخی دارد. نیروهای مختلف شامل درین مقاومت دست پروردگان دیروزی همین اشغالگران و متجاوزین کنونی هستند. طبیعی است که امکان برگشت دست پروردگان دیروزی شان به دامان اربابان میتواند به حد زیادی آنهم در شرایطی که پروسه سازش با دولت و همچنان طرح مسئله " صلح " از طرف رژیم مطرح گردیده است، موجود است.
اما در افغانستان کنونی برپائی و پیشبرد مقاومت ملی ، مردمی وانقلابی نه تنها تامین کننده قاطعیت و آشتی ناپذیری مقاومت در قبال اشغالگران امپریالیست و مزدوران شان است ، بلکه بدون آن ، برپائی یک مقاومت سرتاسری و فراگیر ملی نیز ناممکن است.
تنها یک مقاومت قاطع ، آشتی ناپذیر، سرتاسری و فراگیر ملی قادر خواهد بود اشغالگران را از کشور اخراج نموده و رژیم دست نشانده را سرنگون نماید و افغانستان را در مسیر رهائی و آزادی حقیقی از چنگال امپریالیزم و بی عدالتی های اجتماعی رهنمون گردد.


مرگ بر اشغالگران و دست نشاندگان شان !
به پیش در راه برپائی و پیشبرد مقاومت ، ملی ،مردمی وانقلابی !
" جنبش انقلابی جوانان افغانستان"
7 اکتوبر 2010 ( 15 میزان 1389 )

www.afghanistanrymo.org