سرنوشت معلم در گرو آزادی کشور

     روز معلم ، روز تبارز اندیشه ها ، روز ارائه خواستها و روزی که باید معلمان لب به سخن گشایند، فرارسیده است. در این روز سخن از ستم باید گفت و جلوه های گوناگونش را افشاء باید کرد. سخن از ستمگران باید گفت و نقاب از چهره هایشان باید درید. سخن از ستمدیدگان باید گفت و آنان را از ستم و ستمگران و ستم رسیدگی خود شان واقف ساخت. "جنبش انقلابی جوانان افغانستان" در خدمت این افشاگری و نقاب دری بر محور مقاومت ملی ، مردمی و انقلابی علیه اشغالگران امپریالیست و دولت دست نشانده قرار دارد.
برهمگان هویداست که دولت دست نشانده - این خادم امپریالیزم - دایما درتلاش است که به تمامی خواستهای صنفی وسیاسی معلمان کشور جواب سرکوب داده و بعداً با تجلیل روز معلم آنرا مرحم نماید.
مگرميتوان، اعتصاب صنفي معلمان ولايت فراه ، اعتصاب گسترده معلمان لیسه های متعدد ولایت هرات که با پشتیبانی ولایات فاریاب ، جوزجان و بلخ همراه بود  و همچنان اعتصاب معلمان لیسه ذکور لشکرگاه در سال 1384 که بصورت پیهم و گسترده صورت گرفت، را به فراموشی سپرد؟ اعتصاب هائی كه بخاطر حقوق حقه معلمان براه افتاد و بعد از هر اعتصاب بي نتيجه باقي مانده و با وعده هاي سرخرمن از طرف رژیم ، یا خاموش شدند و یا به شدت سرکوب گشتند!
معلمان زحمتکش کشور هیچگاه فراموش نخواهند کرد که رژیم چگونه و با چه نیرنگی ، به سرکوب و زندانی کردن استادان مکاتب شهر کابل، اعتراضات حق طلبانه شان را در سال گذشته خاموش ساخت.
آیا مقامات رژیم دست نشانده بارها وعده ازدياد و ارتقاء معاشهای استادان ومعلمان كشور را از پنجاه دالر الی صد دالر و از صد دالر الی هشت صد دالر ندادند؟
تمام اين واقعیت ها نشان می دهند كه در كشور مستعمره - نيمه فئودال افغانستان، نه تنها براي بيان خواستهاي  سياسي آزادي وجود ندارد؛ بلكه درمقابل خواست هاي صنفي واقتصادي نيز با سر نیزه جواب  گفته می شود!
چه دلایل وجود دارند که اعتصابات معلمان کشور به شکست مواجه میشود؟ اولا، برای اکثریت معلمان کشور درک روشنی از ماهیت رژیم دست نشانده وجود ندارد. ثانیاً، تمامی معلمان فاقد موضعگیری سیاسی روشن و قاطع در مقابل رژیم و حامیان اشغالگرش، میباشند. ثالثاً، هرگونه اعتصاب معلمان از پشتیبانی شاگردان برخوردار نبوده و درین راستا هیچگونه فعالیتی هم از طرف معلمان در داخل مکاتب صورت نگرفته است.
 معلمان باید به این سطح از درک برسند که حق گرفتنی است،نه دادنی. معلمان بدون داشتن موضعگیری روشن و قاطع سیاسی، درحقیقت امر زمینه شکست اعتصابات شان را با اندک فشار ، از سوی رژیم پوشالی مساعد ساخته اند. معلمان  باید به این سطح از درک برسند که هیچوقت نباید به وعده های دروغین امپریالیستها و رژیم دست نشانده اش فریفته شده و منتظر رحم وشفقت آنها باشند. رژیم دست نشانده تحت اوامر نیروهای اشغالگرامپریالیستی است و هیچگونه توجه ی به خواستهای برحق مردمان ستمدیده این دیار ندارد؛ مگر اینکه بر اثر مبارزات توده های رنج دیده، بالای شان تحمیل شود. مهمترین مسئله این است که طرح خواست های صنفی و پیشبرد مبارزات صنفی درصورت برخورداری ازحمایت های سیاسی ملی ، مردمی و انقلابی ، سبب تقویت این مبارزات میگردد. علاوه بر این پشتیبانی شاگردان از آنها درهر حرکتی بسیار حیاتی است. بر مبنای همین دلایل باید به شاگردان آگاهی سیاسی داده شود ؛ زیرا فقط نسل آگاه و روشن بین می تواند، در هر حالت و اوضاع، موضعگیری درست و اصولی اختیار کنند. اگر موضعگیری روشن و آشکار اتخاذ نشود و روشنگری و آگاهی دهی صورت نگیرد، هرگونه خواست حق طلبانه معلمان در واقع حکم گدائی از رژیم را دارد و رژیم گدا صفت ذاتا نمیتواند، طلب گدائی را لبیک گوید.   
 دفاع از حقوق غصب شده معلم امريست كه بايد توسط یک كانون غير وابسته و مستقل از رژیم بنام اتحاديه واقعي معلمان مطرح  گردد و تا رسيدن  بحقوق  پامال شده  تا پاي جان بي دریغ مبارزه نمايد.
معلمان شرافتمند کشور!
آگاه باشید!  تحت این نظام هیچ دردی، مداوا نخواهد شد. برای مداوای درد باید حرکت  آگاهانه و قدم های استوار در جهت رفع کلیه نابرابری ها ، ستم واستثمار برداشته شود. باید دسیسه ها و چهره های خائنانه تمام خائنین ملی را افشاء نمود، باید به شاگردان درس ایثار و فداکاری آموخت، باید منسجم و منظم شد و برای تنظیم و وحدت توده ها جدیت به خرج داد، دوست ودشمن رابه خوبی از همدیگر تمیز کرد، با دوستان متحد گردید و به نابودی دشمنان کوشید. یگانه راه حل دردهای معلمان و سایر زحمتکشان کشور فقط و فقط بیرون راندن نیروهای اشغالگر و نابودی رژیم دست نشانده  و ایجاد حکومت ملی ، مردمی و انقلابی میباشد و بس!
تجارب به اثبات رسانده است که اين ر‍ژيم با خواست ها و نیازمندیهای معلمان وقعی نمی نهد. این رژیم نقشه مندانه و حساب شده برای رشد و ارتقای علمی تلاش نمی کند و آگاهانه  سطح سواد را پایین نگه می دارد.
آگاهي دادن به جوانان وبلند بردن شعور سياسي در جهت نجات از اسارت و بنده گی  کشور و مردمان کشور وظیفه مقدس همه ماست . 

 بريده باد دستي كه به معلم ستم ميكند !
 جاويدان باد همبستگي معلمان سراسر کشور !
جنبش انقلابی جوانان افغانستان
3 جوزای 1388

1385