دانشجو
داوری نمی خواهد،
                     خونبها نمی گیرد
                                         انتقام می جوید
                                                            میهن که من دارم.

تاریخ کشور ما از هجوم های بسیاری به ما معلومات میدهد: از هجوم تورانیان د ر ازمنه های بسیار قدیم، از هجوم سوارکاران چادر نشین بعدی آسیای مرکزی که در قرن ششم قبل از میلاد بوقوع پیوست ، از حمله کوروش که مردم افغانستان شش سال در برابر او سخت جنگیدند و نهایتا کوروش در 539 قبل از میلاد در یکی ازجنگها کشته شد، از حمله کمبوزیا به این کشور و به تعقیب از حمله داریوش سوم که در افغانستان بدست والی باختریان کشته شد ، از حمله اسکندر مقدونی که درین کشور با مقاومت حماسی مردمان افغانستان مواجه گردید و چهار سال مداوم درین کشور درگیر ماند  و خود در شرق افغانستان زخم برداشت و سپاهش متلاشی گردید. از حمله و نفوذ دولت تانگهای چین در شمال افغانستان در قرن هفتم میلادی، از حمله اعراب به افغانستان و استبداد دولت های اموی ، عباسی و مبارزات و قیامهای مردم افغانستان تحت رهبری ابومسلم خراسانی و به تعقیب آن تحت رهبری سند باد در سال 759 میلادی ، از مقاومت مردم در مقابل سلطه خارجی و فشار ارتجاع داخلی تحت قیادت طاهر پوشنگی و علاوه بر آن عیاران اصیل ، از حمله مغول در قرن 13 و مبارزات قهرمانانه مردم افغانستان  خصوصا شهر طالقان و عیاران آن که دلیرانه و تا آخرین نفس در مقابل متجاوزین سرتسلیم فرود نیاوردند و جانانه به دفاع از عزت و شرف مملکت به دفاع برخواستند، از حمله امیر تیمور در قرن 14 و 15 میلادی بر افغانستان و مبارزات دلیرانه مردمان این خطه ، از حمله انگلیس در 7 آگست 1839 میلادی به افغانستان و مقاومت حماسی مردمان این کشور که در طی سه جنگ افغان – انگلیس، مردمان دلیر این خطه موفق به بازپس گیری استقلال افغانستان در 20 آگست 1919 گردیدند، از حمله روسها به کشور در ششم جدی 1358 یا 27 – ام-  دسامبر 1979 که با مقاومت حماسی مردمان این خطه مواجه شدند و اینک در قرن بیست و یکم کشور ما بار دیگر مورد تهاجم و لشکرکشی امریکا و انگلیس و دیگر شرکای خورد و ریزشان قرار گرفته است!
با نگاهی مختصر به تاریخ کشور خویش پی میبریم که سرزمین ما از همان ازمنه های قدیم تا به امروز مورد تاخت و تاز و تهاجمات بیگانگان قرار گرفته است، اما مسئله مهم و حیاتی در تاریخ کشور ما این است که مردمان این خطه هرگز در مقابل متجاوزین ، اشغالگران و بیگانگان سرتسلیم فرود نیاورده و نخواهند آورد! مردمان دلیر این سرزمین بخاطر کسب آزادی و رهائی خویش از دست اشغالگران سفاک وخون آشام با تقدیم بهترین ، پاکترین و صادق ترین فرزندان خود دلیرانه رزمیده اند! فرزندانی که دهلیزهای تاریک کشور ما را با رشادت ها ، دلیری ها ، حماسه آفرینی ها و فداکاری های خویش ، روشنائی ابدی بخشیده اند!
مبارزات ، رشادت ها و فداکاریهای نیاکان مان راه رهائی و آزادی را برما روشن تر از قبل نموده است. مردم ما در مقابل تجاوزات اشغالگرانه تورانیان، ایرانیان، یونانیان ، اموی ها ، عباسی ها ، انگلیس ها ، روسها تا آخرین رمق حیات جنگیده اند و هرگز تن به اسارت و ذلت نداده اند، و اینک نیز در مقابل تجاوز امریکا و شرکای بین المللی اش نیز به مقاومت خواهند پرداخت، و درین برهه از تاریخ راه آزادی خود را با تقدیم بهترین فرزندان رشید خویش فروزان خواهند ساخت و بار بار تجدید عهد و پیمان خویش را بخاطر برپائی این چنین مبارزه ای در برابر اشغالگران علم خواهند کرد!
امروز سالگرد تجلیل حماسه آفرینی های نیاکان مان در برابر تجاوزات و لشکرکشی های بیگانگان به کشور است. محفل امروزی ما بخاطر تجلیل از حماسه آفرینی های گذشتگان مان تدویر گردیده است. محفل امروزی ما بخاطر زنده نگه داشتن تاریخ مبارزات برحق مردمان این خطه به راه افتاده است. محفل امروزی ما بخاطر آن دایر گردیده که غرور متجاوزین و اشغالگران فعلی درهم شکسته شود و محفل امروزی بخاطر آن دایر میگردد تا مسئولیت مان در قبال کشور و مردمان کشور کماکان حفظ گردد. وظیفه ما این است که مسئولیت خود را در قبال مردم حفظ کنیم. هریک از سخنان ما ، هریک از اعمال ما و هر یک از رهنمودهای سیاسی ما ، همه باید پاسخگوی منافع مردم ما باشند و اگر خطائی روی دهد ب
اید اصلاح شود. این همان چیزی است که مسئولیت در قبال مردم نامیده میشود.