سارا پناه

زنده مردگان


ای دل بیا به عالم دیگر سفر کنیم
منزل برون ز دایرۀ خیر و شر کنیم
زین مرده پروری همه صرف نظر کنیم
خود را خلاص از غم این درد سر کنیم
                                 زین تنگنای حادثه جانرا بدر کنیم
اینجا که فرق خاین و صادق نمی شود
هر کار جز به کام منا فق نمی شود
خدمتگزار جامعه فایق نمی شود
تفریق بین حاجب و سارق نمی شود
                                تا کی به سود ظلم قبول ضرر کنیم ؟
اینجا که جای رشوت و ظلم و خیانتست
اینجا که پول، عز و علا و شرافتست
اینجا که چاپلوس و دنی مرد خدمتست
اینجا که نردبان بلندی دنائتست
                                 بسیار مشکل است که بالا گذر کنیم
یک عده مست عشرت و اقبال و عزتند
جمعی اسیر پنجۀ ادبار و ذلتند
یک دسته غرق عیش و نشاط و مسرتند
خلقی اسیر غصه و درد و مصیبتند
                                در این دو انتها به کجا شکوه سر کنیم ؟
یکسو فغان و آه اسیران رسد به گوش
یکسو صدای قلقل و فریاد نوش، نوش
اینجا ز بی لباسی خود خلق در خروش
آنجا سگان حضرت عالی خزینه پوش 
                                زین بی عدالتی چقدر دیده تر کنیم ؟
آن دیگران که کاشف سیاره ها شدند
نی همچو ما محرک پتیاره ها شدند
دایم به فکر چارۀ بی چاره ها شدند
بر بال علم، آنسوی استاره ها شدند
                                 ما تا به چند پینه به پالان خر کنیم ؟
آتش زنیم خرمن هستی ظالمان
ویران کنیم نظم ستم بر ستمگران
با عزم همچو کاوه و با خشم بیکران
اورنگ ظلم و کاخ غرور سکندران
                                از بیخ و بن فگنده و زیر و زبر کنیم
این تودۀ فسردۀ از خویش بی خبر
بی آب و نان و بی کس و بی علم و بی هنر
امروز او، ز حالت دیروز او بتر
فرداش از تغافل امروز تیره تر
                                 بر خیز تا ز آخر کارش خبر کنیم
از خفتگان اگر چه بود دور، کاروان
بر مردگان اثر نکند ناله و فغان
لیکن برای خاطر این خلق نا توان
با ما بیا به معرکۀ جنگ دشمنان
                                تا آتش مبارزه را، گرمتر کن
یم .

**************************************